Fotootje.
De Arasrivier, de oorzaak van een diepe kloof tussen de noordelijke buurlanden met Iran. Deze buren, Armenië en Azerbeijan, zien elkaar niet zo graag en hun geruzie over grensuitbreidingen maakte van de Arasrivier een ware bloedstroom. Ondertussen zijn de vuren gestaakt, maar de waakzaamheid van beide landen is groter dan ooit. Iran heeft dan ook besloten om het grensgebied ‘een tikkeltje’ extra in het oog te houden. Dit uit zich met een overdosis aan militaire posten. De boodschap is om hier geen voet verkeerd te zetten, niet te lang stil te staan en vooral geen foto’s te trekken…
Nu liggen er juist een handvol bezienswaardigheden rond de Aras, de verbazingwekkende bergtoppen en charmante dorpjes niet meegerekend.
Toen Gert na lang zoeken een onbewaakt plasplekje gevonden had, profiteerde Liesbeth ervan om de zoveelste stiekeme foto te trekken. Een prachtig kasteel dat inland lag, vroeg om gefotografeerd te worden. Tegelijk met de druk op de knop verschenen er twee soldaten. Zij zagen het plaatje: ‘vrouw, fototoestel, motor’. Zonder een woord tegen Liesbeth te zeggen loerden ze naar het fototoestel. Gelukkig kwam Gert snel terug van zijn plasje en begreep hij meteen dat hij de onschuldige toerist moest uithangen. Het fototoestel mocht in ons bezit blijven, maar wel opgeborgen in een tas. Onze paspoorten werden keurig bekeken en de namen werden genoteerd. We kregen nog een boze blik en de waarschuwing om enkel gas te geven…Wat we dan ook maar gedaan hebben.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten