Turkije 3

Bigge bigge big - hap hap hap

In elk dorpje vind je kebabstalletjes. Maar een kebab bestellen is niet zo simpel. Je bent zeker van een krokant broodje, maar het beleg varieert nog al eens. Kip, lam, schaap of een mix van vleessoorten. In kleine schellekes, geprikt op een sateetje of in gehaktvorm. Wil je al de groenten erbij of laat je de pikante pepers achterwege?

Heb je honger, kebab is een zekerheid met telkens een ander smaakje.

Thee is er ook altijd. Na zo goed als elk handgeschud, wordt er om thee geroepen. Jonge mannen lopen met dienbladen vol glazen kopjes druk heen en weer. Als je stil staat aan een theehuis, wordt je een glaasje aangeboden. Er is geen ontkomen aan.

In Istanboel werden we getrakteerd op een drankje dat er prachtig uit zag. Een beker gevuld met verschillende vloeistofjes, telkens in een ander kleurtje. Maar het uitzicht is verradelijk! Als je een bokaal augurkensap leegdrinkt weet je hoe dit drankje smaakt. Uit beleefdheid dronken we de beker leeg en konden we niet zeggen dat we het afschuwelijk vonden. Hierdoor verraadden we onszelf. De volgende dag werden we naar een winkel gebracht, waar je de beste van die drankjes kon proeven. Bieten, augurken, ajuinen, kool, kiwi’s, pepers, citroenen,… allemaal op azijn gezet en aan de man gebracht als een delicatesse.

Nog een populair drankje is ‘Ayran’. Yogurt met zout. Een vreemde smaak voor ons, maar toch al meer drinkbaar. Een schoteltje yogurt is een populair bijgerecht bij zowat elke maaltijd. Smaakt wel…

Turkse koffie is een beetje wennen. Water en gemalen koffie worden in de perfecte vehouding in een piepklein kopje gegoten, zonder filter. Er blijft een koffierestje achter op de bodem en dat mag ook niet verloren gaan. Het kopje wordt ondersteboven gezet en de smurrie druipt langs de wand naar beneden. De vormen van de smurrie stellen je toekomst voor. Er bestaan echt boeken met uitleg bij de verschillende vormen.

Turken zijn gelukkig ook grote zoetebekken. Dat zorgt voor heerlijke dessertjes. Baklava is een topper. Je hebt er wel snel genoeg van. Drie kleine stukjes vallen als een bommetje op je maag.

Confituur is ook populair. Als groenten niet in het zuur worden gelegd, kan je ze ook altijd in confituurvorm vinden, bv. Auberginemarmelade.

Een ontbijt is tegen de verwachtingen in niet zoet. Tomaten, komkommer, kaas en altijd olijven.

Een vaardigheid die de meeste Turken beheersen is het vliegensvlug eten van zonnebloempitten. Als cartoonfiguren gooien ze de pitjes in hun mond en spuwen de pelletjes er raketsnel weer uit.

Enkele dagen geleden ontmoetten we een professor op een motor die ons rondgeleid heeft in Ankara. Hij vroeg zich af of we geïnteresseerd waren in het ontdekken van nieuwe smaken. Wij volmondig ‘ewet’ (= ja). Donderdag hangen we eraan vast: soep met look, peterselie en koeienmaag… We laten jullie weten hoe het smaakte!