Zonneschijn
Dormitor National Park, Een prachtig nationaal park in het noorden van Montenegro. Echt wondermooi, het is zelfs Unesco werelderfgoed.
Stel je groene vlakten voor. Immens gloeiende groene vlakten, zoals in Mongolië… of toch ongeveer. Op een bepaald moment stoppen die groene vlakten en begint er een bergmassief, Dormitor genaamd. Best hoog ook, de hoogste top is 255O meter. Heel ruige bergen, massief en erg spitsig. Hier gingen we dus wandelen…
Het was een stevige wandeling 3u omhoog naar een ijsgrot, op 2270m. Eerst een uurtje door het bos en dan nog 2 uur klauteren tussen de rotsen. We waren vertrokken om 11u en rond 14u waren we boven. We hadden dus drie uur in de zon gelopen. De zon was stevig, maar dat was niets speciaal voor ons. De zon is al stevig sinds we vertrokken zijn in België.
Na de ijsgrot nog drie uur dalen.
Na een half uurtje krijg ik koppijn. Ik heb normaal nooit koppijn, ik ben eerder een buikpijnman. Best vervelend koppijn. We wandelen verder, ik krijg nog meer koppijn. Ik voel me misselijk. Heel misselijk. Ah ja, ons water was ook al op. Pffff… nog 2u wandelen. Na een half uurtje kan ik niet meer. Ik voel me leeg en zo misselijk. Alles komt er uit…Bwaakkk.
Op automatische piloot de laatste kilometers.
Eindelijk bij de tent. Ik kan wat slapen en Liesbeth wat eten. Morgen misschien toch een petje kopen…
Geen opmerkingen:
Een reactie posten