Bosnië

Mostar

Met mosterd uit Duitsland reden we richting Mostar (Bosnië).

We houden even halt voor een stadsplan. In de verte staat een man te zwaaien naar ons en komt dan plots op ons afgesneld. Het valt meteeen op, het is een gladde kerel. Hij toont ons op het stadsplan waar we ergens zijn (uiteraard bij de stip ‘you are here’). Hij stelt zich voor als onze vriend zijnde en is in de stad om toeristen te helpen. Die moeten immers weten waar je MOET parkeren en hoeveel dat dan kost.We bedanken hem vriendelijk, negeren zijn uitleg en parkeren de motor in een zone waar je gratis kan parkeren. Dan staat de gladde weer voor onze neus.

‘How long do you want to stay?’ vraagt hij.

Wij: ‘One houre.’.

Hij: ‘Ok, that’s 1 euro for one houre. Two euros for two houres. You pay me.’.

Wij: ‘Mijn gat!’.

Een kleine scene volgt tot hij andere toeristen in het vizier krijgt en daar op afsnelt. Een boom van een caféuitbater volgde het verhaal en vertelt ons dat we zonder problemen de motor bij zijn café mogen parkeren, onze jassen bij hem mogen achterlaten en dat we niets hoeven te consumeren. Omdat vriendelijkheid beloont dient te worden en omdat de koffie hier zo goed is, laten we een consumptie niet links liggen.

In hartje Mostar zelf klinkt er technomuziek, verkoopt men tassen uit India, pantoffels uit Griekenland en postkaarten met foto’s van de gebombardeerde stad. Om dat laatste draait het natuurlijk allemaal. Ongeveer 16 jaar geleden was Mostar één van de vele brandhaarden in Bosnië. Uitgebrande huizen en ontelbare kogelinslagen bezorgen je nog steeds rillingen. Langzaam herstelt de stad en het toerisme helpt daar grondig bij. Soms op een nogal gladde manier…